Op de plek waar ooit vorige generaties sliepen in een bedstee, heb ik mijn eigen bureau en werkkamer. Dat was een voorwaarde, voordat ik mijn huis in de stad verruilde voor een leven op de boerderij. In die tijd werkte ik nog als redacteur bij de KRO-bladen in Hilversum. Tachtig kilometer tussen twee werelden. Ik schreef over tv-programma’s, ondervroeg bekende en minder bekende Nederlanders en bezocht viewings en persconferenties. Een dynamisch leven. En ik was bang dat ik dat zeer zou missen toen ik daar tien jaar en twee kinderen later om allerlei redenen mee stopte.

Ik werkte een paar jaar dichter bij de boerderij in het onderwijs, maar het bloed kroop waar het niet gaan kan. In 2003 zocht het weekblad Boerderij een nieuwe columniste die tweewekelijks over het boerenleven van binnenuit kon schrijven. Inmiddels had ik al zoveel gedaan en meegemaakt op de boerderij dat ik de kans die mij werd geboden met beide handen aangreep. Weer terug naar het schrijven.
Elke column begint met een brainstorm in mezelf. Nou ja, veel storm en weinig brain. Een chaotische brij van woorden, invallen en associaties groeit langzaam uit tot een ‘stukkie’. Over wat ik zie op en rond de boerderij, waar ik me over verbaas, wat ik meemaak, waar ik me druk om maak en wat me verdriet doet of aan het lachen maakt. Aan het bureau in de bedstee probeer ik me tweewekelijks even af te sluiten van het boerenleven om me heen om er met een helikopterview naar te kijken.

Na vijf jaar schrijven wilde uitgeverij Thomas Rap een boekje maken van mijn columns. Zo werd Vrouw met boer geboren. En nu is er dan deze gelijknamige website, die verder gaat waar het boek is geëindigd.
lidy001009.jpg lidy001008.jpg lidy001007.jpg lidy001006.jpg lidy001005.jpg lidy001004.jpg lidy001003.jpg lidy001002.jpg lidy001001.jpg
'Vrouw met boer' bestellen
Lees de nieuwste columns en bekijk de nieuwste foto's